Logo De Zalige Zalm

Aan de lijn

Het kerkblad is nu, meer dan ooit, een belangrijk middel van verbondenheid tussen de kerken en de gelovigen. Het is een tastbaar teken van medeleven van de kerk, iets dat je letterlijk beet kunt pakken. Bij De Zalige Zalm lezen we met veel plezier de prachtige bladen die de kerkbladredacties maken met ons redactiesysteem. Dat levert een schat aan inspirerende ideeën op.

Het heeft ons geïnspireerd tot het houden van een interview met de redactie van de Augustinus van de Augustinusparochie in Breda. De aanleiding was hun paasmagazine. Dit blad raakte ons doordat ze op een open, heldere en betrokken manier schreven over corona zonder dat het zwaar werd. Heel prettig! Hoe deed de redactie dat?

Met gebruik van Zoom konden we dit interview-op-afstand houden met Lianne van Berkel, Trudy Gerritsen, Frans Lemmens en Ben Hendriksen.

Kerkblad in tijden van corona

Het is begin februari als de redactie van de Augustinus druk bezig is met de voorbereidingen van de paaseditie. Het thema was al gekozen. Dat was ‘vertrouwen’. Van de verschillende schrijvers in de parochie was de kopij over vertrouwen in relatie tot Pasen al ontvangen. De redactie kon ermee aan de slag.

En toen kwam het coronavirus in het land. Juist in Breda en omgeving sloeg het virus in alle heftigheid toe. Wat te doen met het kerkblad? Vroeg dit om aanpassing van de werkwijze?

Meebewegen als riet op de wind

Het antwoord op deze vragen is even mooi als ontnuchterend: nee, de redactie hoefde haar manier van werken niet aan te passen. De reden daarvan is dat de redactie altijd al flexibel werkt. Vanaf het moment dat ze kiezen voor een thema voor het volgende blad mag het ontstaan en gewoon groeien. De redactie legt nooit bij voorbaat vast hoe het moet gaan worden. Het wordt niet vooraf dichtgetimmerd. Er is altijd ruimte voor aanpassingen. Steeds stelt de redactie zich de vraag wat het blad nog nodig heeft. De werkwijze van de redactie is als het meebewegen van riet op de wind. Zo ook deze keer.

Recht uit het hart

In een aantal van de ontvangen verhalen werd corona zijdelings al wel genoemd. En in een aantal ook nog niet. Was het nodig om er meer over te zeggen? Ja, zeker gezien de situatie in de parochie was er meer nodig. Er moest nog evenwicht komen, het vroeg nog om een artikel dat de andere artikelen zou verbinden.

Trudy ging hiermee aan de slag. Ze vertelt dat ze wel heeft moeten broeden op wat ze wilde zeggen. Het duurde even. Maar uiteindelijk kwamen de woorden recht uit het hart. Ze besluit haar verhaal met:

“De toekomst is onzeker, maar juist nu komt het aan op vertrouwen. Vertrouwen in elkaar. Laten we bidden in het vertrouwen dat het goed komt en dat er Één is die over ons waakt.”

Lucht

Op de vraag of ze nog hebben gesproken over de toon over corona in het blad antwoordt Lianne dat ze er altijd al naar streven om de toon en sfeer prettig te houden. Ze willen dat hun blad voor iedere lezer aantrekkelijk is. Dan moet het vooral niet zwaar van toon zijn, maar levendig en luchtig.

Dus ook als het gaat over de toon hoeft de redactie zich niet aan te passen. Ook hier biedt de bestaande werkwijze houvast.

Inspiratie

Waar vindt de redactie nu zelf inspiratie en troost?

Het bijzondere van deze tijd is dat de inspiratie juist nu zo voor het oprapen ligt. Je gaat meer stilstaan bij kleine dingen. Alles wat tot voor kort zo vanzelfsprekend was, ga je nu herwaarderen, zoals ruimte, tijd en contacten. Ook krijg je waardering voor de gezondheidszorg die in Nederland goed georganiseerd is.

Voor Lianne, die werkzaam is in het ziekenhuis, is het hartverwarmend om mee te maken dat zoveel mensen hun waardering voor de medewerkers van de zorg laten merken. Zo wordt bijvoorbeeld het ziekenhuispersoneel echt enorm verwend met héél véél lekkers dat mensen naar het ziekenhuis brengen. Zo fijn. Dat geeft steun en de moed om door te gaan! En ook moet je de vele maatschappelijke initiatieven die nu ontstaan niet vergeten. Juist in deze tijd is er een grote mate van verbondenheid merkbaar. Dat maakt het ook tot een bijzondere tijd.

Klik op het artikel om de pagina te vergroten

Ben, diaken van de parochie, vertelt dat ze uitgebreid hebben gesproken over de visie en doelstelling van het blad toen ze er net mee begonnen. Ze wilden een blad maken dat openheid uitstraalt en dat voor iedere lezer aantrekkelijk en toegankelijk is. Een blad dat midden in de samenleving staat. Of je nou gelovig bent of niet.

De titel van het magazine vat dat samen: ‘Augustinus, informatief, inspirerend, verbindend’. Het blad moet informatief zijn over de kerk, de samenleving en de meerwaarde van de kerk voor de samenleving. De inhoud moet inspirerend zijn. Zelfs of juist als dat prikkelend is. En verbindend: parochianen moeten ervaren dat de kerk weet heeft van hun vragen, verlangens en onzekerheden. Niet alleen over geloof. Maar ook als het gaat over alledaagse dingen, zoals te lezen in de column  “Brood en wijn” over vertrouwen. Verbindend zijn we óók omdat we een rubriek over de wereldkerk hebben. We doen het als kerk niet alleen, maar we maken deel uit van een groter geheel.